Autyzm

 

Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwojowym, gdzie nieprawidłowości widoczne są w tak ważnych sferach rozwoju jak komunikacja, język, rozwój emocjonalny, poznawczy i ruchowy oraz kompetencje społeczne. Pierwsze objawy mogą być już widoczne w wieku niemowlęcym, natomiast pełen obraz zaburzenia można zaobserwować najczęściej przed ukończeniem trzeciego roku życia.

Nieprawidłowości oraz stopień ich natężenia w poszczególnych sferach może być u każdego dziecka inny.

Obecnie autyzm uznaje się za bardzo złożony problem i coraz częściej zwraca się uwagę na potrzebę podejścia do problemu z różnych stron.

Autyzm jest tematem licznych badań naukowych. Wiele z nich wskazuje na istnienie u osób z autyzmem wspólnych zmian patologicznych oraz zaburzeń zdrowotnych, często związanych m.in. z funkcjonowaniem układu pokarmowego oraz odpornościowego.

Badania te pokazują również, że leczenie tych zaburzeń przyczynia się do zmniejszenia lub nawet wyeliminowania niektórych objawów autyzmu. Objawy mogą więc stanowić widoczną manifestację problemów biomedycznych.

 

Przykładowo przewlekły stan zapalny jelit może przyczyniać się do:

  • nadmiernej drażliwości,
  • agresywnego zachowania,
  • pogorszenia funkcji poznawczych,
  • problemów z komunikacją.

 

Prowadząc odpowiednią, możliwie szeroką i indywidualnie dobraną diagnostykę, a następnie lecząc wykryte zaburzenia w znaczący sposób możemy poprawić funkcjonowanie dziecka (głównie poprawa funkcji poznawczych oraz zachowania dziecka).

Wprowadzenie odpowiednich interwencji biomedycznych, mających na celu poprawę zdrowia jelit i układu odpornościowego, wspiera terapię psychologiczną i pedagogiczną, co skutkuje większymi postępami u dziecka.

Każde dziecko jest inne, jest indywidualnością i może mieć różne problemy medyczne, potrzebuje również przeprowadzenia odpowiednio dla niego dobranej diagnostyki. Niemniej jednak w każdym przypadku warto rozważyć wykonanie takich badań, jak:

  • badania podstawowe – m.in. morfologia z rozmazem, lipidogram, pełen panel wątrobowy i tarczycowy, poziom kwasu moczowego oraz cynku i miedzi w surowicy krwi,
  • dokładną kompleksową analizę kału pokazującą równowagę mikrobiologiczną w jelicie oraz możliwość istnienia stanu zapalnego,
  • nadwrażliwości pokarmowe – zarówno alergie pokarmowe, jak i nietolerancje pokarmowe Ig G,
  • peptydy (kazeo- i gliadomorfiny) z moczu,
  • badania genetyczne – w zależności od wywiadu, zazwyczaj jako pierwsze zespół łamliwego (kruchego) chromosomu X i kariotyp,
  • badania metaboliczne,
  • pierwiastkowa analiza włosów,
  • badanie słuchu i badania neurologiczne EEG.

 

Otrzymanych wyników nie należy interpretować samodzielnie i wprowadzać żadnego leczenia bez wcześniejszej konsultacji ze specjalistą.